1- هرگز به کودک نگویید این که ترس نداره و... باهاش کمی همدردی کنید و بعد از اون بخواین که علت ترسش را بگه (البته شیوه این گفتگوها بسیار مهمه چون موجب رشد هوش هیجانی کودک،تسلط بر خود و توانایی حل مساله توسط او میشه پس حواسمون باشه!) بعد باهم در اون موقعیت قرار بگیرید،مثلا لامپ را خاموش کنید و در تاریکی به کشف اشیا بپردازید البته ابتدا بدون اینکه دستش را رها کنید.براش حتما یک چراغ قوه کوچک بخرید بعد در تاریکی در نور اون اشیا را ببینید.همیشه اون را دم دستش قرار بدین.با چراغ قوه سایه بازی کنید.بهش نشون بدید که در تاریکی سایه ها چقدر می تونن بزرگتر از اشیا باشن(همین سایه ها یکی از علل ترسه).

2- درباره حشرات و بی خطر بودنشون، رعد وبرق و.. براش توضیح علمی بدین.شاید تصور کنید نمی فهمن ولی اصلا اینطور نیست.سعی کنید خودتون(والدین و اطرافیان) ترسها شون را کنترل کنن.کودکان نسبت به تشخیص موقعیت خطرناک بسیار هشیارتر از ما هستن.

3- کتابهای داستان درباره ترس براش بخونیدمثل:ترس از تاریکی(استن و جن برنشتاین)،فرانکلین در تاریکی (پالت بورژوا) ،خوابت نمی برد خرس کوچولو؟(مارتین وادل) ،خرسی و ترس ( از مجموعه ی کتابهای سفید انتشارات فنی) و...

 والبته در آخر : مراقب بحث ها و گفتگوهایی که کودک به طور غیر مستقیم شنونده اونهاست،باشید( نگرانی از مرگ ،وقایع طبیعی و غیر منتظره و...).کودک زیر 3سال حتی اگر رو در روی شما نباشه و یا حتی مشغول بازی باشه به خوبی حرفهاتون را می شنوه!

یادمون نره ترس هم مرحله ای از رشد کودکه که سپری می شه و جایگاه درست خودش را پیدا می کنه..