برنامه يعني چه كاري در چه زماني انجام پذيرد ؛ از الآن تا آخر عمر . از لحظة اكنون تا آخر عمر هر چقدر بيشتر بدانيم كه چه كاري را در چه زماني بايد انجام دهيم ، ريتم زندگي مان طبيعي تر و روان تر خواهد بود و تنش و سايش در زندگي مان كمتر خواهد بود . معني برنامه اين نيست كه دقيقاً آن چيزي كه ما رسم كرديم اتفاق خواهد افتاد ، بلكه مفهومش اينست كه ما در هر زماني مي دانيم حدوداً چه كاري را بايد انجام دهيم .

 وقتي برنامه داشته باشيم ذهن مان منظم مي شود . كيفيت تفكر عوض مي شود ، قدرت پردازش ذهن بالا مي رود ، توليد فكر پيدا مي شود ، نظم ذهني صورت مي گيرد و در نتيجه نظم رفتار صورت مي گيرد . وقتي كه ذهن منظم شد ، رفتار بيروني هم منظم مي شود .

 اگر مي خواهيم بچه هايمان خوب رشد كنند محور برنامه ريزي هاي ما بايد رشد باشد . هيچكس قادر نيست مانع رشد ما شود به جزء خودمان . در تمام آموزه هاي ديني ما هم « اول خودت » مطرح است . مثل جهاد با نفْس كه مهمتر از جهاد بيروني است . من مسئول خودم هستم و در قبال ديگران مسئوليت دارم .

 در رشد هماهنگ با نظام آفرينش باشيم و هر چقدر اطلاعات مان را در اين زمينه افزايش دهيم ريتم زندگي مان روان تر مي شود .

                                              اقای محمود سلطانی